Herman den Blijker culinair burgemeester van Rotterdam

ROTTERDAM, 10 november - Restaurantgids SpecialBite riep Rotterdam onlangs uit tot culinaire hoofstad. En wie kan die stad op gastronomisch gebied beter vertegenwoordigen dan Herman den Blijker? Tijdens de presentatie van Den Blijkers nieuwe boek ‘Altijd Trek' overhandigde burgemeester Ahmed Aboutaleb (Op deze foto  van Martijn Schruijer)
 award, waarmee ‘Herrie’ tot culinair burgemeester van Rotterdam werd uitgeroepen.
Aboutaleb noemde Den Blijker iemand die een ‘boegbeeld’ van de horeca in de stad is, maar ook een ambassadeur van Rotterdam voor de rest van Nederland. Hij ondersteunde de titel daarom van harte. SpecialBite nam het initiatief tot de titel vanwege de grote betekenis die Den Blijker heeft en heeft gehad voor de Rotterdamse horeca. In tal van topzaken in Rotterdam staan voormalige leerlingen van Den Blijker. Hij vertegenwoordigt meer dan wie ook de Rotterdamse ondernemende mentaliteit en het gevoel van 'bikkelen voor kwaliteit'.
Niet alleen in de keuken, ook in gastheerschap en het vermogen steeds iets nieuws en bijzonders toe te voegen aan de Rotterdamse horeca. Het bruist en knettert in de Rotterdamse horeca, reden om de stad uit te roepen tot Culinaire Hoofdstad.
Ook horecacollega’s en oud-leerlingen vinden de titel op z’n plek. Martin Ozinga, chef-kok van restaurant Las Palmas: ‘Naast Hermans belangrijke rol op TV is hij nog steeds erg aanwezig in het culinaire hart van Rotterdam. Hij is innovator van de Rotterdamse horeca en leermeester van vele koks in de stad.’ Patrick ’t Hart, chef-kok van restaurant Zeezout, werd door Herman opgeleid. ‘Hij is mijn kookvader.’ Chef-kok Patrick Buijze van Mochi in Den Haag ging in 1992 voor het eerst eten bij Herman. ‘Ik kreeg meteen het gevoel: ‘kok naar mijn hart’: eerlijk en recht-voor-z’n-raap-voer!’

Bakker Menno ’t Hoen, wiens brood in ‘Altijd Trek’ een prominente rol heeft, verbaast het niets dat Herman uitgeroepen wordt tot culinair burgemeester van Rotterdam. ‘Tien jaar geleden kwam hij al het krakkemikkige trapje naar het souterrain van mijn toenmalige bakkerij af, waarbij hij meestal zijn kale kop stootte en beide benen brak, gevolgd door hevig gevloek en getier. Maar hij zou en moest die fantastische croissants eten. In zijn zoektocht naar de allerbeste producten laat hij zich door niks en niemand tegenhouden…’